'Cécile verbaast zich': over het lievelingspak van Kathalijne Buitenweg

Het lichtpuntje van de formatiemarathon.

Meest gelezen

Maanden van formeren hebben vooralsnog weinig meer opgeleverd dan teleurstellingen, en dat is reuze jammer. Maar daar gaan we niet over zitten kniezen. Zolang we het record van onze Belgische buren (541 dagen) nog niet aantikken is er imagoschadetechnisch in principe nog geen man overboord, en met een beetje goede wil zien we ook positieve kanten aan al dat getreuzel: elke extra dag dat de door Bazaar onderscheiden superwoman Lilianne Ploumen nog langer minister blijft, is immers een mooie dag.

Advertisement - Continue Reading Below

Een ander lichtpuntje van de formatiemarathon is dat alle ogen die op Jesse Klaver gericht werden, vaak ook op zijn secondante Kathalijne Buitenweg vielen. Dat het dik snor zit met haar professionele ambitie, principes en kwaliteiten staat voor Bazaar buiten kijf, maar aangezien het in deze rubriek over outfits gaat zou ik hier graag mijn verbazing willen uitspreken over het feit dat Kathalijne haar lievelingspak, of een variant daarop, niet vaker draagt.

Dit is een pak dat haar 's morgens toeknikt vanaf zijn knaapje en fluistert: trek mij aan, ik help je de dag door.

Meest gelezen

Heeft Kathalijne dan een lievelingspak? Volgens mij wel. Een vrij nieuw lievelingspak. Als de ANP beeldbank een beetje up to date is, wat ik absoluut vermoed, heeft Kathalijne in het begin van het jaar een rood/oranje pak aangeschaft dat ze sindsdien regelmatig gedragen heeft. Vaker in elke geval dan welke andere gefotografeerde outfit ook. Ik heb geturfd:

> 6 maart, Libelle Nieuwscafé

> 31 maart, ontvangst bij Edith Schippers

> 3 mei, formatiegesprekken

> 17 mei, Tweede Kamer

> 12 juni, portretfoto de Volkskrant

Dat pak, geen idee van welk merk of winkel, is een daverend schot in de roos. De kleur is opvallend, maar niet schreeuwerig, en knipoogt frivool naar haar roodbruine haar. De stof is soepel, maar niet flodderig. Het is een pak dat volgens mij ontzettend lekker zit, alsof het een pyjama is, maar reuze gekleed oogt. De broekspijpen zijn van dien aard dat de benen lang en slank ogen, de ceintuur accentueert de taille en het jasje is zakelijk maar niet streng en precies kort genoeg om niet tuttig te zijn. Dit is een pak dat haar 's morgens, als Buitenweg weer een lange dag van overleggen en lachend camera's tegemoet treden voor de boeg heeft, toeknikt vanaf zijn knaapje en fluistert: trek mij aan, ik help je de dag door. Een pak dat veel voor zijn draagster doet en haar humeur opfrist zodra ze het aantrekt.

Op dagen dat Buitenweg iets anders draagt – vaak wikkelbloezen, veel kleur, soms bloemen, lange sjaals, af en toe een rok – oogt ze lang zo glamoureus, opgewekt en krachtig niet. Ik zou Kathalijne willen zeggen: bedank degene die je aan dit pak geholpen heeft héél hartelijk, ook namens Bazaar. Bestel er nog vijf van, eventueel in andere kleuren (petrolblauw, olijfgroen, okergeel, bordeauxrood en poederroze) en maak er je uniform van. In de hoop dat al die grijze en blauwe meneren zich door jou laten inspireren en ook eens in het oranje of geel komen opdraven. Wordt al dat wachten op een nieuwe formatie een stuk minder saai van.

Eerder deze week verbaasde Cécile zich nog over het Omroep Max-programma Bed & Breakfast >