Oerfeministe Fay Weldon (86) vindt hedendaagse feministen maar hysterisch

'Jonge vrouwen hebben chronisch teveel aan zelfvertrouwen en schrijnend tekort aan humor'

Meest gelezen

De Volkskrant publiceerde 11 november een interview met Feministe Fay Weldon, naar aanleiding van nieuwe roman. In het interview laadt zij zich verrassend kritisch uit over de jongste generatie feministen. #metoo vindt ze maar hysterisch, willoos slachtoffer zijn is modieus en vrouwen die zich sexy kleden moeten niet raar opkijken als mannen daarop aanslaan. Kortom: pittige uitspraken die je niet direct van een van de oermoeders van het feminisme zou verwachten. Een paar hoogtepunten (of dieptepunten, al naar gelang je het met haar eens bent of niet) uit het interview:

Advertisement - Continue Reading Below

Is er volgens u sprake van een generatiekloof onder feministen?

'Oh, absoluut. De jonge vrouwen hebben een chronisch teveel aan zelfvertrouwen en een schrijnend tekort aan humor. Ze vinden dat ze overal recht op hebben. Ze hebben een theorie over alles, ook wanneer ze er geen verstand van hebben, en ze zijn overtuigd van hun eigen gelijk.'

Een generatie zelfbewuste vrouwen, dus. Dat moet u toch deugd doen?

(Onverstoorbaar:) 'En ach, dat de jonge vrouwen zo vreselijk zijn voor mannen, dat kan ik hen ook niet kwalijk nemen; dat is hoe wij ze hebben opgevoed in onze feministische samenleving. Zij hebben geen enkel benul van de bevrijding waarvoor in mijn tijd is gestreden en voor de moed die daarvoor destijds nodig was.'

Wat vindt u van #metoo?

'Nogal hysterisch. Bij jonge vrouwen gaat het vaak om iets wat oude vrouwen als ik zien als triviaal. Daar komt bij dat het zo modieus is geworden een willoos slachtoffer te zijn, alsof je zelf geen enkele verantwoordelijkheid draagt voor wat dan ook. Dat is volgens mij het tegenovergestelde van feminisme, want écht feminisme wil de vrouwen trots, sterk en verantwoordelijk maken. Bij #metoo zien we dat vrouwen mannen gaan aanklagen voor wat uiteindelijk biologie is: evolutionair is het zo gekomen dat mannen houden van de billen en de borsten van vrouwen.'

Dat betekent toch niet dat mannen zomaar aan die billen en borsten mogen zitten?

'Klopt. Dus als ze dat tegen je wil doen, moet je ze een klap in hun gezicht geven.'

En niet alle vrouwen durven een klap uit te delen.

'Nee, het is uiteraard veel gemakkelijker om er achteraf over te klagen. Ik besef heus dat het niet gemakkelijk is om je leidinggevende of een collega een klap te verkopen, maar lieve dames, bedenk één ding: een man die tegen jouw zin aan je borsten of billen zit, is een vervelende man en met zo iemand moet je niets te maken willen hebben. Dus dan kan je 'm net zo goed slaan.'

'Trouwens, u weet toch wel dat een hele hoop vrouwen er niets op tegen hebben om een beetje seksueel lastiggevallen te worden? Zij genieten ervan als mannen hen opmerken. Misschien speelt jaloezie hier een beetje mee; het zijn natuurlijk altijd de knappe vrouwen, en niet al die middelmatige, die de aandacht van mannen krijgen… Oh, wacht, dit moet u niet opschrijven, hoor. Anders krijg ik problemen.'

U komt niet over als iemand die zich daar veel zorgen om maakt.

'U heeft gelijk, schrijft u het toch maar op. Veel vrouwen doen hun best om er seksueel aantrekkelijk uit te zien door hun benen, billen en borsten goed te laten uitkomen en hun lippen te stiften. Dat is prima, maar dan moeten ze ook niet verbaasd zijn dat mannen daarop reageren.'

Nu doet u het weer! Er verzorgd en aantrekkelijk uitzien is toch geen uitnodiging om te worden lastiggevallen?

'Ah, ik merk dat u correct bent afgericht; het is de vrouwen in Nederland goed gelukt om van mannen als u feministen te maken. Kijk, als we mannen en vrouwen bij elkaar brengen – in de samenleving, op de werkvloer – kun je niet verwachten dat er geen seksuele spanningen zullen ontstaan. Je kunt wel met hoogdravende woorden een einde bepleiten aan het seksisme en je kunt vast een hoop mensen achter zo'n leuze scharen, maar zo'n doel kun je nooit bereiken. Het lukt al helemaal niet door je eenzijdige, zielige verhaaltje op social media te delen met een hashtag erbij. Dat is juist ontzettend passief.'

Lees hier het hele Volkskrant-interview.