Cécile Narinx keek Wie is de Mol? en heeft een top drie

"Maar met de kanttekening dat een écht goede Mol niet al in aflevering twee zijn contouren laat zien. Niets is immers wat het lijkt. Gék word je d'r van!"

Meest gelezen

En hopsa, toen waren er nog acht kleine bevertjes ehh… kandidaatjes (waaronder stiekem 1 ander knaagdier) over. Het gaat reuze rap bij seizoen twee van Wie is de Mol, en dat is fijn kijken en speculeren. Wat me er allemaal aan is opgevallen en wie ik verdenk heb ik gisteravond al verklapt bij Moltalk natuurlijk, en kun je hier nog even nakijken, maar voor wie daar geen zin in en/of tijd voor heeft is hier nog een korte tekstuele recap.

Advertisement - Continue Reading Below

Qua kleding (first things first) wil ik graag een groot applaus vragen voor Sigrid ten Napel. Ik voel me ondanks het strijken en aandachtig inpakken waar ik me als kandidaat in heb uitgeput met terugwerkende kracht toch een mottige, zwetende slons als ik de tintelfrisse Sigrid zie in haar lichtblauwe coltrui, chique broek met witte strepen en de hakken (hakken!!! Die droeg ik alleen op de vrije dagen!) die ik voorbij zag flitsen toen de kandidaten de rechtbank inliepen. Dat Sigrid met haar 23 jaar precies de helft jonger is dan ik speelt natuurlijk óók mee wat die frisheid betreft (ik voelde dus erg mee met Sanne die er al een opmerking over maakte tijdens de typeopdracht) maar laat ik niet zuur doen: ere wie ere toekomt. A style icon is born!

Dan de opdrachten: die in de fabriek was TOTAAL onoverzichtelijk, wat waarschijnlijk ook precies de bedoeling was, zodat er zonder problemen drie kandidaten ontvoerd konden worden – al zei Diederik als enige NIET dat hij bruut weggesleept was. Verdacht! Zeker als je bedenkt dat de titel van aflevering 2 'Meegaand' is. Wat Mol-acties betreft: op Jochem en Yvonne na zat feitelijk iedereen de boel te verprutsen, tot portofoons uitzetten aan toe, maar ik weet uit ervaring dat de Mol simpelweg het allerklunzigste in een mens naar boven kan halen – of je nu een typediploma hebt of niet.

Dan de kermis-opdracht. Toegegeven, ik durf nog niet in de Rups, laat staan in een achtbaan, maar ik was stiekem best jaloers. Vorig jaar mochten wij in de Dominicaanse Republiek ook rennend snipers met laserguns ontwijken, maar wij hadden toen geen vette blaffer om mee terug te schieten. Ik had Ellie graag ethergedisciplineerd en met de klok mee met zo'n ding zien schieten, of Rop ermee als een zwaarbewapende forel het camouflagenet in zien vliegen. Wat ik alleen niet zo goed begreep: wij kregen de opdracht om voor de nachtopdracht lichte kleding te dragen, waardoor ik mezelf te schande heb gemaakt met de witte pseudolegging. Maar misschien hadden de kandidaten daarom al uit voorzorg geen witte strakke broeken ingepakt – dat zou zomaar kunnen. En heel verstandig zijn.

Ik vond vooral Sigrid en Thomas ongeloofwaardig – Thomas die als een natte, bange krant dat terrein over dweilde, terwijl hij in de fabrieksopdracht nog gayrotisch zijn biceps had laten rollen toen hij zich heel macho optrok aan een balk. En los daarvan: Imanuelle mag er van mij héél lang inblijven. Wat een feest om naar te kijken!

Dan tot slot de rechtbankopdracht: tuurlijk vertelde Roos de waarheid, ze zat niet aan haar neus, lachte, en vertelde zo'n ongeloofwaardig verhaal dat het wel waar móest zijn. Achter de schermen hoorde ik gisteravond dat ze om in Vegas te komen oneindig lang had moeten vliegen, met overstappen en alles. Maar: goed verhaal! Dat Diederik loog was zo klaar als een klontje. Zes bevers in één nestje, yeah right. De gelijkenis met de zes juryleden en mama bever Roos en papa bever Jeroen lag er ook iets te dik bovenop. Stuitend wel dat Diederik zo goed anderen kan bedotten. Maakt hem een ideale Mol. Die er baat bij had om twee nachten onbespied uit te rusten en te overleggen met de regie in een hotel – een kandidaat zou er alleen onrustig en gefrustreerd van worden. Maar Diederik is natuurlijk ook een potentiële winnaar, die kalm en cool blijft.

Dat Yvonne afviel: jammer natuurlijk, maar onvermijdelijk aangezien ze een overduidelijke kandidaat was.

Mijn verdenkingen tot slot: ik blijf bij Diederik, Sigrid en Thomas, in die volgorde, maar met de kanttekening dat een écht goede Mol niet al in aflevering twee zijn contouren laat zien. Niets is immers wat het lijkt. Gék word je d'r van!